Komentarze do Słowa 

(Łk 10, 21-24)
Jezus rozradował się w Duchu Świętym i rzekł: «Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie.
Ojciec mój przekazał Mi wszystko. Nikt też nie wie, kim jest Syn, tylko Ojciec; ani kim jest Ojciec, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić».
Potem zwrócił się do samych uczniów i rzekł: «Szczęśliwe oczy, które widzą to, co wy widzicie. Bo powiadam wam: Wielu proroków i królów pragnęło ujrzeć to, co wy widzicie, a nie ujrzeli, i usłyszeć, co słyszycie, a nie usłyszeli».

KOMENTARZ:

…Objawiłeś…
Chrystus umarł na Krzyżu i Zmartwychwstał po trzech dniach.
A gdyby Jezus nie cierpiał, gdyby nie zmartwychwstał, tylko spokojnie żył wiele lat, głosząc wezwanie do nawrócenia?
Tak naprawdę cała Jego misja nie miałaby sensu, każde wypowiedziane słowo byłoby bez pokrycia. Puste.
Chrystus jest Bogiem, który cierpiał, bardzo bardzo cierpiał.
Dopiero w świetle Krzyża i Zmartwychwstania objawia się cała prawda o Bogu i Jego miłości. Dopiero w świetle Krzyża i Zmartwychwstania pojmujemy Jego naukę, Jego Słowo. Dopiero w świetle Krzyża i Zmartwychwstania objawia się prawda o Bogu.
Amen.
B.P.

(Mt 8, 5-11)
Gdy Jezus wszedł do Kafarnaum, zwrócił się do Niego setnik i prosił Go, mówiąc: «Panie, sługa mój leży w domu sparaliżowany i bardzo cierpi». Rzekł mu Jezus: «Przyjdę i uzdrowię go».
Lecz setnik odpowiedział: «Panie, nie jestem godzien, abyś wszedł pod dach mój, ale powiedz tylko słowo, a mój sługa odzyska zdrowie. Bo i ja, choć podlegam władzy, mam pod sobą żołnierzy. Mówię temu: „Idź!” – a idzie; drugiemu: „Przyjdź!” – a przychodzi; a słudze: „Zrób to!” – a robi».
Gdy Jezus to usłyszał, zdziwił się i rzekł do tych, którzy szli za Nim: «Zaprawdę, powiadam wam: U nikogo w Izraelu nie znalazłem tak wielkiej wiary. Lecz powiadam wam: Wielu przyjdzie ze Wschodu i z Zachodu i zasiądą do stołu z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem w królestwie niebieskim».

KOMENTARZ:

…nie jestem godzien, abyś wszedł pod dach mój…
To zdanie wypowiedziane przez Setnika, to nie była grzeczność ani nieszczera próba pokazania siebie jako człowieka pokornego.
Setnik powiedział prawdę o sobie, prawdę w którą znał i przyjmował.
…nie jestem godzien, abyś wszedł pod dach mój…
Ilu ludzi może z serca powiedzieć o sobie takie Słowa?
Ilu ludzi ma taką świadomość siebie i swoich czynów, aby wobec Boga ośmielić się wypowiedzieć takie Słowa?
Setnik był takim człowiekiem. Prostym duchowo. Prawdziwym. Zachwycił Jezusa.
Żyjmy tak, abyśmy i mogli zachwycić Boga swoim sercem, swoją pokorą i miłością.
Amen.
B.P.

(Łk 21, 29-33)
Jezus opowiedział swoim uczniom przypowieść: «Spójrzcie na figowiec i na wszystkie drzewa. Gdy widzicie, że wypuszczają pąki, sami poznajecie, że już blisko jest lato. Tak i wy, gdy ujrzycie te wszystkie wydarzenia, wiedzcie, iż blisko jest królestwo Boże. Zaprawdę, powiadam wam: Nie przeminie to pokolenie, aż się wszystko stanie.
Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą».

KOMENTARZ:

…to pokolenie…
Jakie są pokolenia żyjące obecnie? Czy różnią się od tych, które były współczesne Jezusowi?
Można rzec, że jesteśmy po dwóch tysiącach lat chrześcijaństwa. Przez ten okres czasu było bardzo wielu świętych, wspaniałych ludzi, którzy przybliżali nam Chrystusa i przesłanie jakie przynosi.
Ale jakie są nasze czasy? Czy serce człowieka drgnęło? Czy kochamy Boga coraz bardziej, czy coraz bardziej widoczne jest Jego odrzucanie?
Niewątpliwe czasy w jakich żyjemy nie sprzyjają rozwojowi wiary, podstępnie i cicho jest ona niszczona w sercach ludzi. I jest niebezpieczeństwo, że pewnego dnia obudzimy się i zapytamy gdzie moja wiara?
Dlatego, tak jak dbamy o własne zdrowie, tak trzeba zadbać o życie duchowe w Chrystusie, aby chronić wiarę. Słowo Boga jest darem, jest lekarstwem, który to umożliwia. Wiara jest przechowywana w glinianych naczyniach (2Kor 4, 7) -warto sobie to wziąć do serca.
Amen.
B.P.

(Mt 4, 18-22)
Przechodząc obok Jeziora Galilejskiego, Jezus ujrzał dwóch braci: Szymona, zwanego Piotrem, i brata jego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. I rzekł do nich: «Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi». Oni natychmiast, zostawiwszy sieci, poszli za Nim. A idąc stamtąd dalej, ujrzał innych dwóch braci: Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego, Jana, jak z ojcem swym Zebedeuszem naprawiali w łodzi swe sieci. Ich też powołał. A oni natychmiast zostawili łódź i ojca i poszli za Nim.

KOMENTARZ:

… rybakami ludzi…
Ks. Ryszard Stankiewicz SDS z CFD W Krakowie w komentarzu do Słowa SNJ: Święto św. Andrzeja Apostoła
Można zapytać się dalej: czy utożsamiasz się z Chrystusem? Czy czujesz się z Nim związany?
Wiara rodzi się z tego, co się słyszy, tym zaś, co się słyszy, jest słowo Chrystusa, powiedział św. Paweł (Rz 10,17).
Warto sięgać po Słowo Boga, zaprawdę warto.
Warto zadbać o swoją wiarę, warto ją pielęgnować z dala od świata, w zaciszu własnego serca.
Amen.
B.P.

(Łk 21, 12-19)
Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Podniosą na was ręce i będą was prześladować. Wydadzą was do synagog i do więzień oraz z powodu mojego imienia wlec was będą przed królów i namiestników. Będzie to dla was sposobność do składania świadectwa. Postanówcie sobie w sercu nie obmyślać naprzód swej obrony. Ja bowiem dam wam wymowę i mądrość, której żaden z waszych prześladowców nie będzie mógł się oprzeć ani sprzeciwić.
A wydawać was będą nawet rodzice i bracia, krewni i przyjaciele i niektórych z was o śmierć przyprawią. I z powodu mojego imienia będziecie w nienawiści u wszystkich. Ale włos z głowy wam nie spadnie. Przez swoją wytrwałość ocalicie wasze życie».

KOMENTARZ:

…prześladować…
O jakim prześladowaniu mówi Chrystus?
Uczniowie Jezusa będą podlegać prześladowaniu dlatego, że stanęli po Jego stronie.
Teoretycznie to mało, ale w praktyce to bardzo, bardzo dużo, stanąć po stronie Chrystusa.
Chociaż upłynęło dwa tysiące lat od czasu, kiedy Jezus chodził po ziemi, to ciągle jest On prześladowany- w osobach uczniów.
Dlaczego?
To Chrystus dotknął istoty życia człowieka, to On pokazał prawdę o człowieku. I wezwał do nawrócenia. Można nawet powiedzieć zażądał nawrócenia, wykazując konsekwencje jego braku. Ofiarował miłosierdzie jakiego człowiek nie jest w stanie sobie wyobrazić – co wywołało jeszcze większą furię prześladowców.
Jesteśmy świadkami walki dobra ze złem, ale wiemy, że tą walkę już wygrał Chrystus.
Amen.
B.P.

(Łk 21, 5-11)
Gdy niektórzy mówili o świątyni, że jest przyozdobiona pięknymi kamieniami i darami, Jezus powiedział: «Przyjdzie czas, kiedy z tego, na co patrzycie, nie zostanie kamień na kamieniu, który by nie był zwalony».
Zapytali Go: «Nauczycielu, kiedy to nastąpi? I jaki będzie znak, gdy to się dziać zacznie?»
Jezus odpowiedział: «Strzeżcie się, żeby was nie zwiedziono. Wielu bowiem przyjdzie pod moim imieniem i będą mówić: „To ja jestem” oraz „Nadszedł czas”. Nie podążajcie za nimi! I nie trwóżcie się, gdy posłyszycie o wojnach i przewrotach. To najpierw musi się stać, ale nie zaraz nastąpi koniec».
Wtedy mówił do nich: «Powstanie naród przeciw narodowi i królestwo przeciw królestwu. Wystąpią silne trzęsienia ziemi, a miejscami głód i zaraza; ukażą się straszne zjawiska i wielkie znaki na niebie».

KOMENTARZ:

…żeby was nie zwiedziono…
Bardzo istotne jest kogo słuchamy oraz jakich treści słuchamy. Nie jesteśmy odporni na manipulacje słowne. Niestety rzadko kto potrafi zauważyć manipulację i obronić siebie przed zgubnymi treściami. A przez to ponieść szkodę na swojej duszy. Jezus przed tym ostrzega.
Słowem, które jest dla nas zawsze dobre, jest Słowo Boga zawarte w Piśmie Świętym.
Jego słuchanie prowadzi do wiary.
Chrystus przychodzi, aby szukać tych którzy poginęli, przychodzi szukać tych których zwiedziono złym słowem.
Warto jest docenić swoją słabość, warto ją powierzyć Bogu, aby nie zostać zwiedzionym.
Amen.
B.P.

(Łk 21, 1-4)
Gdy Jezus podniósł oczy, zobaczył, jak bogaci wrzucali swe ofiary do skarbony. Zobaczył też, jak pewna uboga wdowa wrzuciła tam dwa pieniążki, i rzekł: «Prawdziwie, powiadam wam: Ta uboga wdowa wrzuciła więcej niż wszyscy inni. Wszyscy bowiem wrzucali na ofiarę Bogu z tego, co im zbywało; ta zaś z niedostatku swego wrzuciła wszystko, co miała na utrzymanie»

KOMENTARZ:

…ofiary…
Różne znaczenia ma słowo ofiara. Dziś myślimy o znaczeniu w sensie którego ofiara to wyrzeczenie się czegoś na rzecz kogoś innego.
Wyrzeczenie się zakłada u swoich podstaw, że pozbawiamy się czegoś co jest dla nas cenne, pozbawiamy się dobrowolnie. A jak to bywa w naszym życiu? Chrystus doskonale znał serce człowieka. Wiedział z jaką trudnością przychodzi nam ofiarność, a z jaką łatwości przychodzi nam wykorzystywanie innych, wykorzystywanie sytuacji, aby … nie być ofiarnym.
A trzeba mieć świadomość, że ofiarność jest wskaźnikiem czystości i dobroci serca.
Czy czyste serce jest chciwe? Żadną miarą nie jest.
Pieniądze mogą i służą czynieniu dobra, jednak czy nie częściej służą czynieniu zła i przyczyniają się do upadku człowieka?
W Ewangelii Mateusza (Mt 12, 13-17) faryzeusze próbują wciągnąć Jezusa w rozważania dot. pieniędzy. Jezus odpowiada jednoznacznie: «Oddajcie więc Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga».
Warto spojrzeć w siebie, aby zobaczyć stan własnego serca.
Amen.
B.P.

(Łk 19, 45-48)
Jezus wszedł do świątyni i zaczął wyrzucać sprzedających w niej. Mówił do nich: «Napisane jest: „Mój dom będzie domem modlitwy”, a wy uczyniliście go jaskinią zbójców».
I nauczał codziennie w świątyni. Lecz arcykapłani i uczeni w Piśmie oraz przywódcy ludu czyhali na Jego życie. Tylko nie wiedzieli, co by mogli uczynić, cały lud bowiem słuchał Go z zapartym tchem.

KOMENTARZ:

Mój dom będzie domem modlitwy.
Czy mój dom jest domem modlitwy? Czy codziennie swój wzrok kieruję na Boga i w Nim szukam natchnienia, czy w Nim rozeznaję co jest dobre a co może być złe?
Czy mój dom jest domem Słowa Boga?
Jaki jest mój dom?
Chrystus mówi o swoim domu: Mój dom będzie domem modlitwy.
Byłoby pięknie, gdyby każdy dom był domem modlitwy.
Amen.
B.P.

(Łk 19, 41-44)
Gdy Jezus był już blisko Jerozolimy, na widok miasta zapłakał nad nim i rzekł: «O gdybyś i ty poznało w ten dzień to, co służy pokojowi! Ale teraz zostało to zakryte przed twoimi oczami.
Bo przyjdą na ciebie dni, gdy twoi nieprzyjaciele otoczą cię wałem, oblegną cię i ścisną zewsząd. Powalą na ziemię ciebie i twoje dzieci z tobą, a nie zostawią w tobie kamienia na kamieniu za to, żeś nie rozpoznało czasu twojego nawiedzenia».

KOMENTARZ:

O gdybyś…
Często zdarza nam się powtarzać słowo gdyby…gdyby ktoś, gdyby coś, gdyby jednak…
Chrystus też je wypowiada. I płacze nad miastem i nad ludźmi.
Pięknie byłoby tak żyć, aby Bóg nie musiał płakać nad nami.
Amen.
B.P.

(Łk 19, 11-14)
Jezus opowiedział przypowieść, ponieważ był blisko Jeruzalem, a oni myśleli, że królestwo Boże zaraz się zjawi.
Mówił więc: «Pewien człowiek szlachetnego rodu udał się do dalekiego kraju, aby uzyskać dla siebie godność królewską i wrócić. Przywołał więc dziesięciu sług swoich, dał im dziesięć min i rzekł do nich: „Obracajcie nimi, aż wrócę”. Ale jego współobywatele nienawidzili go i wysłali za nim poselstwo z oświadczeniem: „Nie chcemy, żeby ten królował nad nami”.

KOMENTARZ:

Ale jego współobywatele nienawidzili…
Bardzo przejmująca sytuacja. Nienawiścią został obdarzony przez ludzi ten, który przekazał im majątek do rozporządzania.
Nie postawił wygórowanych wymagań. Ale mimo tego nie chcieli mieć z nim nic wspólnego.
Tak ma się często rzecz między człowiekiem a Bogiem. Dostaliśmy wszystko, ale rzadko to doceniamy.
Dlaczego w sercu człowieka jest tak silna niewdzięczność?
Dlaczego sercu człowieka tak łatwo przychodzi nienawiść?
Łatwo przychodzi czynić zło, łatwiej niż dobro. Pisał już o tym św. Paweł.
Upłynęły dwa tysiące lat i nic się nie zmieniło.
Z dala od Chrystusa nie jesteśmy w stanie wytrwale stać po stronie dobra.
Amen.
B.P.