Komentarze do Słowa 

 

Nasze komentarze to miejsce, gdzie Zespół Fundacji oraz Osoby zaproszone będą umieszczać swoje komentarze do Czytań z dnia. Przyjęliśmy zasadę, że komentarze do Czytań będziemy zamieszczać od poniedziałku do piątku z wyjątkiem dni świątecznych.

Gorąco zachęcamy, aby kierując się zasadą przywołaną przez O.Amedeo Cenciniego - chwycić za pióro bądź zasiąść do klawiatury i tworzyć komentarze do Słowa, na własny użytek, ponieważ pisanie jest najwyższą formą myślenia. Można być bardzo głęboko zaskoczonym, tym co zostanie napisane oraz tym jak bardzo ta forma rozważania Słowa będzie pogłębiać nasze życie duchowe.


 

 

 

 

 


 

25 października 2024 roku Piątek

(Łk 12, 54-59)
Jezus mówił do tłumów: «Gdy ujrzycie chmurę podnoszącą się na zachodzie, zaraz mówicie: „Deszcz idzie”. I tak się dzieje. A gdy wiatr wieje z południa, powiadacie: „Będzie upał”. I bywa. Obłudnicy, umiecie rozpoznawać wygląd ziemi i nieba, a jakże chwili obecnej nie rozpoznajecie? I dlaczego sami z siebie nie rozróżniacie tego, co jest słuszne?
Gdy idziesz do sprawującego władzę ze swym przeciwnikiem, staraj się w drodze dojść z nim do zgody, by cię nie zaciągnął do sędziego; a sędzia przekazałby cię dozorcy, dozorca zaś wtrąciłby cię do więzienia. Powiadam ci, nie wyjdziesz stamtąd, aż zwrócisz ostatni pieniążek».

KOMENTARZ:

…rozpoznawać…
Bywa, że niektórzy ludzie poprzestają tylko na rozpoznawaniu zmian pogody, inni na rozpoznawaniu tendencji na giełdzie, inni zmian w modzie, sztuce.
Szukają znaków tego świata. Pragną być dobrze poinformowani. Na czasie.
Natomiast Pan dał nam zdolność rozpoznawania również po to, abyśmy rozpoznawali Jego znaki, Jego Słowa – skierowane do nas.
Abyśmy z Nim prowadzili dialog.
Warto o tym pamiętać.
Amen.
B.P.


 

24 października 2024 roku Czwartek

(Ef 3, 14-21)
Bracia:
Zginam kolana moje przed Ojcem, od którego bierze nazwę wszelki ród na niebie i na ziemi, aby według bogactwa swej chwały sprawił w was przez Ducha swego, by potężnie wzmocnił się wewnętrzny człowiek. Niech Chrystus zamieszka przez wiarę w waszych sercach; abyście w miłości zakorzenieni i ugruntowani, wraz ze wszystkimi świętymi zdołali ogarnąć duchem, czym jest Szerokość, Długość, Wysokość i Głębokość, i poznać miłość Chrystusa, przewyższającą wszelką wiedzę, abyście zostali napełnieni całą Pełnią Boga.
Temu zaś, który mocą działającą w nas może uczynić nieskończenie więcej niż to, o co my prosimy czy rozumiemy, Jemu chwała w Kościele i w Chrystusie Jezusie po wszystkie pokolenia wieku wieków! Amen.

KOMENTARZ:

…ogarnąć duchem, czym jest Szerokość, Długość, Wysokość i Głębokość…
Poznać czym jest miłość Chrystusa, to ogarnąć duchem, czym jest Szerokość, Długość, Wysokość i Głębokość…
Pięknie powiedziane. A my czasami zostajemy tylko w jednym wymiarze poznawania Jezusa.
Szkoda. Warto spojrzeć na św. Pawła, na jego drogę i wskazówki, które nam pozostawił, aby wejść na drogę pełnego poznania Jezusa.
Amen.
B.P.


 

23 października 2024 roku Środa

(Ef 3, 2-12)
Bracia:
Słyszeliście przecież o udzieleniu przez Boga łaski danej mi dla was, że mianowicie przez objawienie oznajmiona mi została ta tajemnica, jaką pokrótce przedtem opisałem. Dlatego, czytając te słowa, możecie się przekonać o moim zrozumieniu tajemnicy Chrystusa. Nie była ona oznajmiona synom ludzkim w poprzednich pokoleniach, tak jak teraz została objawiona przez Ducha świętym Jego apostołom i prorokom, to znaczy, że poganie już są współdziedzicami i współczłonkami Ciała, i współuczestnikami obietnicy w Chrystusie Jezusie przez Ewangelię. Jej sługą stałem się z daru łaski Boga udzielonej mi przez działanie Jego potęgi.
Mnie, zgoła najmniejszemu ze wszystkich świętych, została dana ta łaska: ogłosić poganom jako Dobrą Nowinę niezgłębione bogactwo Chrystusa i wydobyć na światło, czym jest wykonanie tajemniczego planu, ukrytego przed wiekami w Bogu, Stwórcy wszechrzeczy. Przez to teraz wieloraka w przejawach mądrość Boga poprzez Kościół stanie się jawna Zwierzchnościom i Władzom na wyżynach niebieskich – zgodnie z planem wieków, jaki powziął Bóg w Chrystusie Jezusie, Panu naszym. W Nim mamy śmiały przystęp do Ojca z ufnością, przez wiarę w Niego.

KOMENTARZ:

….możecie się przekonać o moim zrozumieniu tajemnicy Chrystusa.
Listy św. Pawła są tak przesycone zrozumieniem tajemnicy Chrystusa,
Jego posłannictwa i Osoby, że to wręcz rzuca na kolana.
Każde zdanie jest przesycone głębią, a przecież św. Paweł nie towarzyszył Jezusowi w trakcie Jego ziemskiego życia.
Nie ustawajmy w poznawaniu Chrystusa. Nie ustawajmy.
Amen.
B.P.


 

22 października 2024 roku Wtorek

(Łk 12, 35-38)
Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Niech będą przepasane biodra wasze i zapalone pochodnie. A wy bądźcie podobni do ludzi oczekujących swego pana, kiedy z uczty weselnej powróci, aby mu zaraz otworzyć, gdy nadejdzie i zakołacze. Szczęśliwi owi słudzy, których pan zastanie czuwających, gdy nadejdzie. Zaprawdę, powiadam wam: Przepasze się i każe im zasiąść do stołu, a obchodząc, będzie im usługiwał. Czy o drugiej, czy o trzeciej straży przyjdzie, szczęśliwi oni, gdy ich tak zastanie».

KOMENTARZ:

z uczty weselnej powróci…
Czym jest uczta weselna? Dlaczego uczta weselna?
Warto na to spojrzeć głębiej.
Piękny komentarz do dzisiejszego czytania, przygotowany przez ks. Jacka Nowaka SDS, został zamieszczony na stronie Centrum Formacji Duchowej w Krakowie.
SNJ: św. Jana Pawła II, papieża (wo) (1514)


 

21 października 2024 roku Poniedziałek

(Łk 12, 13-21)
Ktoś z tłumu rzekł do Jezusa: «Nauczycielu, powiedz mojemu bratu, żeby się podzielił ze mną spadkiem».
Lecz On mu odpowiedział: «Człowieku, któż Mnie ustanowił nad wami sędzią albo rozjemcą?»
Powiedział też do nich: «Uważajcie i strzeżcie się wszelkiej chciwości, bo nawet gdy ktoś ma wszystkiego w nadmiarze, to życie jego nie zależy od jego mienia».
I opowiedział im przypowieść: «Pewnemu zamożnemu człowiekowi dobrze obrodziło pole. I rozważał w sobie: „Co tu począć? Nie mam gdzie pomieścić moich zbiorów”. I rzekł: „Tak zrobię: zburzę moje spichlerze, a pobuduję większe i tam zgromadzę całe moje zboże i dobra. I powiem sobie: Masz wielkie dobra, na długie lata złożone; odpoczywaj, jedz, pij i używaj!” Lecz Bóg rzekł do niego: „Głupcze, jeszcze tej nocy zażądają twojej duszy od ciebie; komu więc przypadnie to, co przygotowałeś?”
Tak dzieje się z każdym, kto skarby gromadzi dla siebie, a nie jest bogaty u Boga».

KOMENTARZ:

…bogaty u Boga (?)
Czy jestem bogaty u Boga ? Czy potrafię odpowiedzieć na to pytanie ?
Bogaty u Boga, to ten który potrafi się dzielić. Czasem, sercem, miłością i chlebem.
Czy chociaż w jednym z tych zakresów – jestem bogaty u Boga?
Bóg podzielił się z człowiekiem wszystkim co ma. I to jest oszałamiające.
Amen.
B.P.


 

18 października 2024 roku Piątek

(Łk 10, 1-9)
Jezus wyznaczył jeszcze innych siedemdziesięciu dwu uczniów i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał. Powiedział też do nich:
«Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Idźcie! Oto posyłam was jak owce między wilki. Nie noście z sobą trzosa ani torby, ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie.
Gdy wejdziecie do jakiegoś domu, najpierw mówcie: Pokój temu domowi. Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was. W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co będą mieli: bo zasługuje robotnik na swoją zapłatę. Nie przechodźcie z domu do domu. Jeśli do jakiegoś miasta wejdziecie i przyjmą was, jedzcie, co wam podadzą; uzdrawiajcie chorych, którzy tam są, i mówcie im: Przybliżyło się do was królestwo Boże».

KOMENTARZ:

…najpierw mówcie: Pokój…
Gdyby udało się w życiu naprawić wszystkie błędy, gdyby udało się przywrócić to, co zostało utracone lub to otrzymać miłość, której nie dostąpiliśmy.
W życiu każdego człowieka znajdują się takie” gdyby”.
A Chrystus mówi: najpierw mówcie: Pokój.
Dotyczy to nie tylko naszych relacji z ludźmi, ale dotyczy również nas samych. Tego, jak sami siebie traktujemy.
Trzeba również sobie powiedzieć, to co mówi Jezus: Pokój.
Tylko pokój jest twórczy.
Amen.
B.P.


 

17 października 2024 roku Czwartek

(Łk 11, 47-54)
Jezus powiedział do faryzeuszów i do uczonych w Prawie:
«Biada wam, ponieważ budujecie grobowce prorokom, a wasi ojcowie ich zamordowali. Zatem dajecie świadectwo i przytakujecie uczynkom waszych ojców, gdyż oni ich pomordowali, a wy im wznosicie grobowce.
Dlatego też powiedziała Mądrość Boża: Poślę do nich proroków i apostołów, a niektórych z nich zabiją i prześladować będą. Tak na to plemię spadnie kara za krew wszystkich proroków, która została przelana od stworzenia świata, od krwi Abla aż do krwi Zachariasza, który zginął między ołtarzem a przybytkiem. Tak, mówię wam, zażąda się zdania z niej sprawy od tego plemienia.
Biada wam, uczonym w Prawie, bo wzięliście klucze poznania; sami nie weszliście, a przeszkodziliście tym, którzy wejść chcieli».
Gdy wyszedł stamtąd, uczeni w Piśmie i faryzeusze poczęli gwałtownie nastawać na Niego i wypytywać Go o wiele rzeczy. Czyhali przy tym, żeby Go pochwycić na jakimś słowie.

KOMENTARZ:

…budujecie grobowce prorokom, a wasi ojcowie ich zamordowali…
Czasami bywa jeszcze gorzej. Budujemy grobowce prorokom, których sami zamordowaliśmy. Fenomenem jest to, jak bardzo człowiek potrafi wyprzeć z siebie zło, które popełnia, przedstawiając to jako dobro. Choćby człowiek, który jest powołany do ewangelizacji, a faktycznie tą ewangelizację blokuje. Niestety jest to obraz spotykany.
Nie budujmy grobowców prorokom, których sami mordujemy, ponieważ jest to totalna hipokryzja, którą widzi Bóg, którą też widzą ludzie. Nie widzą hipokryci.
Amen.
B.P.


 

16 października 2024 roku Środa

(Łk 11, 42-46)
Jezus powiedział:
«Biada wam, faryzeuszom, bo dajecie dziesięcinę z mięty i ruty, i z wszelkiej jarzyny, a pomijacie sprawiedliwość i miłość Bożą. Tymczasem to należało czynić, i tamtego nie pomijać. Biada wam, faryzeuszom, bo lubicie pierwsze miejsce w synagogach i pozdrowienia na rynku. Biada wam, bo jesteście jak groby niewidoczne, po których ludzie bezwiednie przechodzą».
Wtedy odezwał się do Niego jeden z uczonych w Prawie: «Nauczycielu, słowami tymi także nam ubliżasz». On odparł: «I wam, uczonym w Prawie, biada! Bo nakładacie na ludzi ciężary nie do uniesienia, a sami nawet jednym palcem ciężarów tych nie dotykacie».

KOMENTARZ:

…nakładacie na ludzi ciężary…
Trzeba uważać, aby nie nakładać na innych ludzi ciężarów, przy jednoczesnym zwalnianiu siebie z odpowiedzialności. Niestety to wcale nie jest rzadkie i zdarza się między ludźmi sobie najbliższymi. Chrystus doskonale to widzi i nie boi się głośno powiedzieć prawdy.
Bywa, że jest On jedynym, który powie prawdę.
Amen.
B.P.


 

15 października 2024 roku Wtorek

(Łk 11, 37-41)
Pewien faryzeusz zaprosił Jezusa do siebie na obiad. Poszedł więc i zajął miejsce za stołem. Lecz faryzeusz, widząc to, wyraził zdziwienie, że nie obmył wpierw rąk przed posiłkiem.
Na to Pan rzekł do niego: «Właśnie wy, faryzeusze, dbacie o czystość zewnętrznej strony kielicha i misy, a wasze wnętrze pełne jest zdzierstwa i niegodziwości.
Nierozumni! Czyż Stwórca zewnętrznej strony nie uczynił także wnętrza? Raczej dajcie to, co jest wewnątrz, na jałmużnę, a zaraz wszystko będzie dla was czyste».

KOMENTARZ:

…dajcie to, co jest wewnątrz…
Aby dać to co jest wewnątrz innym ludziom, najpierw trzeba to coś wewnątrz mieć. A czym jest to coś?
Wewnątrz siebie nie mamy pieniędzy, nie mamy innych dóbr materialnych, które łatwo wyjąć i dać.
Dać to co jest wewnątrz jest najtrudniejsze.
Ale tak właśnie robił Chrystus, dawał to co miał w Sobie. Amen.
B.P.


 

14 października 2024 roku Poniedziałek

(Łk 11, 29-32)
Gdy tłumy się gromadziły, Jezus zaczął mówić: «To plemię jest plemieniem przewrotnym. Żąda znaku, ale żaden znak nie będzie mu dany, prócz znaku Jonasza. Jak bowiem Jonasz stał się znakiem dla mieszkańców Niniwy, tak będzie Syn Człowieczy dla tego plemienia.
Królowa z południa powstanie na sądzie przeciw ludziom tego plemienia i potępi ich; ponieważ ona z krańców ziemi przybyła słuchać mądrości Salomona, a oto tu jest coś więcej niż Salomon.
Ludzie z Niniwy powstaną na sądzie przeciw temu plemieniu i potępią je; ponieważ oni dzięki nawoływaniu Jonasza się nawrócili, a oto tu jest coś więcej niż Jonasz».

KOMENTARZ:

…powstanie na sądzie… powstaną na sądzie…
Jest w tym pewna nieodwołalność, jest w tym pewien smutek Boga, że człowiek pomimo Jego absolutnie nadzwyczajnych wysiłków, nie chce się nawracać.
Zwleka, oczekując ciągle nowych i nowych znaków.
Szkoda, że codzienność, w której żyjemy, tak bardzo nas pochłania, że nie słyszymy Boga.
A On jest i czeka.
Amen.
B.P.