Komentarze do Słowa 

(Łk 6, 39-42)
Jezus opowiedział uczniom przypowieść:
«Czy może niewidomy prowadzić niewidomego? Czy nie wpadną w dół obydwaj?
Uczeń nie przewyższa nauczyciela. Lecz każdy, dopiero w pełni wykształcony, będzie jak jego nauczyciel.
Czemu to widzisz drzazgę w oku swego brata, a nie dostrzegasz belki we własnym oku? Jak możesz mówić swemu bratu: „Bracie, pozwól, że usunę drzazgę, która jest w twoim oku”, podczas gdy sam belki w swoim oku nie widzisz? Obłudniku, usuń najpierw belkę ze swego oka, a wtedy przejrzysz, ażeby usunąć drzazgę z oka brata swego».

KOMENTARZ:

…Widzisz… we własnym oku…
Ktoś bardzo słusznie powiedział, że aby zobaczyć co jest we własnym oku potrzebuję światła i lustra. Bez bliskości nie ma jednego i drugiego.
Można dodać do tego pytanie, a my do czego najczęściej używamy lustra i światła?
Być może do tego, aby dobrze wyglądać?
Amen.
B.P.

(Łk 6, 27-30)
Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Powiadam wam, którzy słuchacie: Miłujcie waszych nieprzyjaciół; dobrze czyńcie tym, którzy was nienawidzą; błogosławcie tym, którzy was przeklinają, i módlcie się za tych, którzy was oczerniają. Jeśli cię kto uderzy w policzek, nadstaw mu i drugi. Jeśli zabiera ci płaszcz, nie broń mu i szaty. Dawaj każdemu, kto cię prosi, a nie dopominaj się zwrotu od tego, który bierze twoje. Jak chcecie, żeby ludzie wam czynili, podobnie wy im czyńcie.

KOMENTARZ:

…dobrze czyńcie…
Po prostu, nic więcej. Dobrze czyńmy. Wszystkim, niezależnie od okoliczności, aby zło innych nie przeszło na nas. A ma ono to do siebie, że bywa zaraźliwe. I przed tym ostrzega nas Chrystus. Przed chęcią odwetu, odegrania się, bardzo często w imię sprawiedliwości.
Tak więc dobrze czyńcie.
Amen.
B.P.

(Łk 6, 20-26)
Jezus podniósł oczy na swoich uczniów i mówił:
«Błogosławieni jesteście, ubodzy, albowiem do was należy królestwo Boże.
Błogosławieni, którzy teraz głodujecie, albowiem będziecie nasyceni.
Błogosławieni, którzy teraz płaczecie, albowiem śmiać się będziecie.
Błogosławieni jesteście, gdy ludzie was znienawidzą i gdy was wyłączą spośród siebie, gdy zelżą was i z powodu Syna Człowieczego odrzucą z pogardą wasze imię jako niecne: cieszcie się i radujcie w owym dniu, bo wielka jest wasza nagroda w niebie. Tak samo bowiem przodkowie ich czynili prorokom.
Natomiast biada wam, bogaczom, bo odebraliście już pociechę waszą.
Biada wam, którzy teraz jesteście syci, albowiem głód cierpieć będziecie.
Biada wam, którzy się teraz śmiejecie, albowiem smucić się i płakać będziecie.
Biada wam, gdy wszyscy ludzie chwalić was będą. Tak samo bowiem przodkowie ich czynili fałszywym prorokom».

KOMENTARZ:

Mówił…
Jezus przez 3 lata aktywnej działalności, nie przestawał wzywać do nawrócenia. Przypowieści, znaki, cuda, rozmowy indywidualne.
I co?
Niestety bywa, że serce ludzkie potrafi być tak zatwardziałe, że nawet Boga nie chce słyszeć.
Módlmy się, abyśmy nie mieli serca z kamienia.
Amen.
B.P.

(Łk 6, 12-19)
Pewnego razu Jezus wyszedł na górę, aby się modlić, i całą noc trwał na modlitwie do Boga.
Z nastaniem dnia przywołał swoich uczniów i wybrał spośród nich dwunastu, których też nazwał apostołami: Szymona, któremu nadał imię Piotr, i brata jego, Andrzeja, Jakuba, Jana, Filipa, Bartłomieja, Mateusza, Tomasza, Jakuba, syna Alfeusza, Szymona z przydomkiem Gorliwy, Judę, syna Jakuba, i Judasza Iskariotę, który stał się zdrajcą.
Zszedł z nimi na dół i zatrzymał się na równinie; był tam liczny tłum Jego uczniów i wielkie mnóstwo ludu z całej Judei i z Jeruzalem oraz z nadmorskich okolic Tyru i Sydonu; przyszli oni, aby Go słuchać i znaleźć uzdrowienie ze swych chorób. Także i ci, których dręczyły duchy nieczyste, doznawali uzdrowienia.
A cały tłum starał się Go dotknąć, ponieważ moc wychodziła od Niego i uzdrawiała wszystkich.

KOMENTARZ:

…znaleźć uzdrowienie…
”Obyśmy dziś słuchali głosu Umiłowanego!
Nie zatwardzajcie serc waszych,
jak za dawnych dni,
abyście nie byli oddzieleni od Miłości.
Nie bądźcie jak ci, którzy słuchają głosu Ducha,
ale na Niego nie zważają,
bo myślą, że są ponad Nauczycielem.
Życie jest tylko oddechem
w wiecznym tańcu,
darem, który należy celebrować z ufnością,
Okazją do wzrostu w Duchu i prawdzie.”
Fragment Psalmu 95, poetycki przekład Nan Merrill.

(Łk 6, 6-11)
W szabat Jezus wszedł do synagogi i nauczał. A był tam człowiek, który miał uschłą prawą rękę. Uczeni zaś w Piśmie i faryzeusze śledzili Go, czy w szabat uzdrawia, żeby znaleźć powód do oskarżenia Go.
On wszakże znał ich myśli i rzekł do człowieka, który miał uschłą rękę: «Podnieś się i stań na środku!» Podniósł się i stanął.
Wtedy Jezus rzekł do nich: «Pytam was: Czy wolno w szabat czynić coś dobrego, czy coś złego, życie ocalić czy zniszczyć?»
I spojrzawszy dokoła po wszystkich, rzekł do niego: «Wyciągnij rękę!» Uczynił to, i jego ręka stała się znów zdrowa.
Oni zaś wpadli w szał i naradzali się między sobą, jak mają postąpić wobec Jezusa.

KOMENTARZ:

wpadli w szał…
Warto jest zastanowić się nad swoją reakcją na Słowo. Jak reaguję na Słowo, które słyszę?
Czy może tak długo szukam Słowa, aż znajdę takie, które jest zgodne z moimi oczekiwaniami?
Czy jestem w stanie przyjąć bez dyskusji, to co do mnie mówi Bóg?
Moja relacja ze Słowem, jaka jest? Czy jest?
Amen.
B.P.

(Łk 5, 33-39)
Faryzeusze i uczeni w Piśmie rzekli do Jezusa:
«Uczniowie Jana dużo poszczą i modły odprawiają, podobnie też uczniowie faryzeuszów; natomiast Twoi jedzą i piją».
A Jezus rzekł do nich: «Czy możecie nakłonić gości weselnych do postu, dopóki pan młody jest z nimi? Lecz przyjdzie czas, kiedy zabiorą im pana młodego, i wtedy, w owe dni, będą pościli».
Opowiedział im też przypowieść: «Nikt nie przyszywa do starego ubrania jako łaty tego, co oderwie od nowego; w przeciwnym razie i nowe podrze, i łata z nowego nie nada się do starego.
Nikt też młodego wina nie wlewa do starych bukłaków; w przeciwnym razie młode wino rozerwie bukłaki, i samo wycieknie, i bukłaki przepadną. Lecz młode wino należy wlewać do nowych bukłaków. Kto się napił starego, nie chce potem młodego – mówi bowiem: „Stare jest lepsze”».

KOMENTARZ:

…nakłonić …do postu…
Czy można kogoś nakłonić do postu? Nie do diety tylko do postu?
Podjęcie postu to manifestacja tego kim jestem i do Kogo należę. To manifestacja tego, jakie wartości wyznaje i tego, że szukam nawrócenia.
Post to czas błogosławiony i dla ducha i dla ciała.
Amen.
B.P.

(Łk 5, 1-11)
Pewnego razu – gdy tłum cisnął się do Jezusa, aby słuchać słowa Bożego, a On stał nad jeziorem Genezaret – zobaczył dwie łodzie stojące przy brzegu; rybacy zaś wyszli z nich i płukali sieci. Wszedłszy do jednej łodzi, która należała do Szymona, poprosił go, żeby nieco odbił od brzegu. Potem usiadł i z łodzi nauczał tłumy.
Gdy przestał mówić, rzekł do Szymona: «Wypłyń na głębię i zarzućcie sieci na połów!» A Szymon odpowiedział: «Mistrzu, całą noc pracowaliśmy i nic nie ułowiliśmy. Lecz na Twoje słowo zarzucę sieci». Skoro to uczynili, zagarnęli tak wielkie mnóstwo ryb, że sieci ich zaczynały się rwać. Skinęli więc na współtowarzyszy w drugiej łodzi, żeby im przyszli z pomocą. Ci podpłynęli; i napełnili obie łodzie, tak że się prawie zanurzały.
Widząc to, Szymon Piotr przypadł Jezusowi do kolan i rzekł: «Wyjdź ode mnie, Panie, bo jestem człowiekiem grzesznym». I jego bowiem, i wszystkich jego towarzyszy w zdumienie wprawił połów ryb, jakiego dokonali; jak również Jakuba i Jana, synów Zebedeusza, którzy byli wspólnikami Szymona.
A Jezus rzekł do Szymona: «Nie bój się, odtąd ludzi będziesz łowił». I wciągnąwszy łodzie na ląd, zostawili wszystko i poszli za Nim.

KOMENTARZ:

rybacy zaś wyszli z nich…
Rybak, który opuszcza swoją łódź, jest zawsze smutnym widokiem. Ale co się dzieje? Chrystus wchodzi na to miejsce, wchodzi i naucza.
Bóg nie pozostawia pustym miejsca opuszczonego przez człowieka. I czyni cuda, które są dla człowieka niewyobrażalne.
A człowiek? Bóg daje nam czas na powroty.
Ale trzeba zrobić to, co zrobił Szymon. Przyznać w sercu, że jestem człowiekiem grzesznym.
Amen.
B.P.

(Łk 4, 38-44)
Po opuszczeniu synagogi Jezus przyszedł do domu Szymona. A wysoka gorączka trawiła teściową Szymona.
I prosili Go za nią.
On, stanąwszy nad nią, rozkazał gorączce, i opuściła ją. Zaraz też wstała uzdrowiona i usługiwała im.
O zachodzie słońca wszyscy, którzy mieli cierpiących na rozmaite choroby, przynosili ich do Niego. On zaś na każdego z nich kładł ręce i uzdrawiał ich.
Także złe duchy wychodziły z wielu, wołając: «Ty jesteś Syn Boży!» Lecz On je gromił i nie pozwalał im mówić, ponieważ wiedziały, że On jest Mesjaszem.
Z nastaniem dnia wyszedł i udał się na miejsce pustynne. A tłumy szukały Go i przyszły aż do Niego; chciały Go zatrzymać, żeby nie odchodził od nich.
Lecz On rzekł do nich: «Także innym miastom muszę głosić Dobrą Nowinę o królestwie Bożym, bo po to zostałem posłany».
I głosił słowo w synagogach Judei.

KOMENTARZ:

…opuściła ją…
Człowiek nie jest silny własną siłą wobec przeciwności losu.
Siła człowieka wynika z relacji z Panem Bogiem, który w najtrudniejszych momentach działa za człowieka.
Tak więc, może się okazać, że nieprzyjaciele człowieka walczą z Bogiem, tak jak to rzekł Gamaliel w Dziejach Apostolskich:
Więc i teraz wam mówię: Odstąpcie od tych ludzi i puśćcie ich! Jeżeli bowiem od ludzi pochodzi ta myśl czy sprawa, rozpadnie się, a jeżeli rzeczywiście od Boga pochodzi, nie potraficie ich zniszczyć i może się czasem okazać, że walczycie z Bogiem. Dz 5, 38-39.
Amen.
B.P.

(Łk 4, 31-37)
Jezus udał się do Kafarnaum, miasta w Galilei, i tam nauczał w szabat. Zdumiewali się Jego nauką, gdyż słowo Jego było pełne mocy.
A był w synagodze człowiek, który miał w sobie ducha nieczystego. Zaczął on krzyczeć wniebogłosy: «Och, czego chcesz od nas, Jezusie Nazarejczyku? Przyszedłeś nas zgubić? Wiem, kto jesteś: Święty Boga». Lecz Jezus rozkazał mu surowo: «Milcz i wyjdź z niego!» Wtedy zły duch rzucił go na środek i wyszedł z niego, nie wyrządzając mu żadnej szkody.
Wprawiło to wszystkich w zdumienie, i mówili między sobą: «Cóż to za słowo, że z władzą i mocą rozkazuje nawet duchom nieczystym, i wychodzą».
I wieść o Nim rozchodziła się wszędzie po okolicy.

KOMENTARZ:

Cóż to za słowo…
Doświadczenie Słowa żywego. Takiego po którym jesteś w stanie wstać i pójść tam, gdzie rzekło Słowo. Czy doświadczyłeś człowieku czegoś takiego?
Jeśli tak, to wiesz o czym mówię.
Jeśli nie, to wiele jeszcze przed tobą do odkrycia i poznania.
Słowo Boga czeka na człowieka. Kraina mlekiem i miodem płynąca.
Amen.
B.P.

(Łk 4, 16-20)
Jezus przyszedł do Nazaretu, gdzie się wychował. W dzień szabatu udał się swoim zwyczajem do synagogi i powstał, aby czytać.
Podano Mu księgę proroka Izajasza. Rozwinąwszy księgę, znalazł miejsce, gdzie było napisane: «Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie; abym uciśnionych odsyłał wolnymi, abym obwoływał rok łaski Pana».
Zwinąwszy księgę, oddał słudze i usiadł; a oczy wszystkich w synagodze były w Niego utkwione.

KOMENTARZ:

…a oczy wszystkich w synagodze były w Niego utkwione.
Człowiek podaje Słowo…Słowu do czytania. Czy może być ktoś bardziej odpowiedni do Jego komentowania?
…a oczy wszystkich w synagodze były w Niego utkwione.
I tylko od człowieka, od jego wolnej woli, zależy co zrobi z tak usłyszanym Słowem. Może je przyjąć lub odrzucić.
Szacunek Boga do człowieka i jego wolnej woli jest tak wielki, że pozwala człowiekowi na odrzucenie Siebie.
Prośmy, abyśmy zawsze mieli oczy utkwione w Nim.
Amen.
B.P.