7 maja 2024 roku Wtorek

(Dz 16, 22-34)
Tłum Filipian zwrócił się przeciwko Pawłowi i Sylasowi, a pretorzy kazali zedrzeć z nich szaty i siec ich rózgami. Po wymierzeniu wielu razów wtrącili ich do więzienia, przykazując strażnikowi więzienia, aby ich dobrze pilnował. Ten, otrzymawszy taki rozkaz, wtrącił ich do wewnętrznego lochu i dla bezpieczeństwa zakuł im nogi w dyby.
O północy Paweł i Sylas modlili się, śpiewając hymny Bogu. A więźniowie im się przysłuchiwali. Nagle powstało silne trzęsienie ziemi, tak że zachwiały się fundamenty więzienia. Natychmiast otwarły się wszystkie drzwi i ze wszystkich opadły kajdany. Gdy strażnik więzienia zerwał się ze snu i zobaczył drzwi więzienia otwarte, dobył miecza i chciał się zabić, sądząc, że więźniowie uciekli. «Nie czyń sobie nic złego, bo jesteśmy tu wszyscy!» – krzyknął Paweł na cały głos.
Wtedy tamten zażądał światła, wskoczył do lochu i przypadł drżący do stóp Pawła i Sylasa. A wyprowadziwszy ich na zewnątrz, rzekł: «Panowie, co mam czynić, aby się zbawić?». «Uwierz w Pana Jezusa – odpowiedzieli mu – a zbawisz siebie i swój dom».
Opowiedzieli więc naukę Pana jemu i wszystkim jego domownikom. Tej samej godziny w nocy wziął ich z sobą, obmył rany i natychmiast przyjął chrzest wraz z całym swym domem. Wprowadził ich też do swego mieszkania, zastawił stół i razem z całym domem cieszył się bardzo, że uwierzył Bogu.

KOMENTARZ:

…modlili się…
Jaka jest siła modlitwy?
Zachwiały się fundamenty więzienia.
Modlitwa to nie formuły wypowiadane w oderwaniu od rzeczywistości. Kiedy się modlimy to zmieniamy świat na lepszy. I nie jest to hasło reklamowe, tylko prawda.
Strażnik więzienia poczuł skutki modlitwy bardzo mocno.
I cieszył się bardzo, że uwierzył Bogu.
Jakie to znamienne zdanie. Czy my wierzymy Bogu i z tego się cieszymy?
Warto jest wracać do korzeni naszej wiary i celebrować radość z jej powodu.
Mamy więcej niż nam się wydaje.
Amen.
B.P.

---