21 grudnia 2023 roku Czwartek

(PnP 2, 8-14)
Głos mojego ukochanego! Oto on! Oto nadchodzi! Biegnie przez góry, skacze po pagórkach. Umiłowany mój podobny do gazeli, do młodego jelenia. Oto stoi za naszym murem, patrzy przez okno, zagląda przez kraty.
Miły mój odzywa się i mówi do mnie: «Powstań, przyjaciółko moja, piękna moja, i pójdź! Bo oto minęła już zima, deszcz ustał i przeszedł. Na ziemi widać już kwiaty, nadszedł czas przycinania drzew, i głos synogarlicy już słychać w naszej krainie. Figowiec wydał zawiązki owoców i winne krzewy kwitnące już pachną.
Powstań, przyjaciółko ma, piękna moja, i pójdź! Gołąbko ma, ukryta w rozpadlinach skały, w szczelinach przepaści, ukaż mi swą twarz, daj mi usłyszeć swój głos! Bo słodki jest głos twój i twarz pełna wdzięku».

KOMENTARZ:

Głos mojego ukochanego!
Głos ukochanego to głos Słowa, które biegnie przez góry, skacze po pagórkach.
Słowa, które podobne jest do gazeli, do młodego jelenia.
Słowa, które stoi za murem, patrzy przez okno, zagląda przez kraty.
Słowa, które mówi: powstań i pójdź, minęła zima, deszcz ustał i przeszedł, na ziemi widać kwiaty, nadszedł czas przycinań drzew, i słychać głos synogarlicy.
Winne krzewy kwitnące już pachną.
Powstań mówi Słowo, i daj usłyszeć swój głos człowieku, bo słodki jest twój głos i twarz pełna wdzięku.
Amen.
B.P.

---