20 marca 2023 roku Poniedziałek
(Rz 4, 13. 16-18. 22)
Bracia: Nie od wypełniania Prawa została uzależniona obietnica dana Abrahamowi i jego potomstwu, że będzie dziedzicem świata, ale od sprawiedliwości uzyskanej przez wiarę. Dlatego dziedzictwo przypada dzięki wierze, aby było z łaski i aby w ten sposób obietnica pozostała niewzruszona dla całego potomstwa, nie tylko dla potomstwa opierającego się na Prawie, ale i dla tego, które żyje dzięki wierze Abrahama. On to jest ojcem nas wszystkich – jak jest napisane: «Uczyniłem cię ojcem wielu narodów» – przed obliczem Boga. Jemu on uwierzył jako Temu, który ożywia umarłych i powołuje do istnienia to, co nie istnieje.
On to wbrew nadziei uwierzył nadziei, że stanie się «ojcem wielu narodów» zgodnie z tym, co było powiedziane: «Takie będzie twoje potomstwo». Dlatego też policzono mu to za sprawiedliwość.
KOMENTARZ:
…wbrew nadziei uwierzył nadziei…
Czym jest nadzieja?
…oczekiwanie spełnienia się czegoś pożądanego i ufność, że to się spełni, urzeczywistni…
Tak więc kiedy mówi o nadziei to przede wszystkim mówi o oczekiwaniu. Potem w następnej kolejności mówimy o ufności, że doczekamy się spełnienia oczekiwania.
Oczekiwanie i ufność, że się spełni to czego oczekujemy.
Tak ufał Abraham, kiedy patrzył na rozgwieżdżone niebo, gdy Bóg mówił o liczbie jego potomków, a on nie miał dzieci.
Tak ufał kiedy porzucił miejsce życia i wyruszył w nieznane, na Słowo Boga.
Ale też ufał, kiedy szedł z upragnionym synem na Górę Moria, aby złożyć go w ofierze.
Abraham miał nadzieję, która była darem Boga. Nadzwyczajnym darem.
To była tak wielka nadzieja, że …wbrew nadziei uwierzył nadziei…
I tylko Chrystus pokazał nam jeszcze większą nadzieję. Taką która przekracza wszystko co skończone i staje się wiecznością. Nadzieja na życie wieczne, która prowadzi przez nadzieję Krzyża. Nadzieję, która znak pogardy, znak ludzi odrzuconych, znak śmierci uczyniła znakiem zwycięstwa i życia.
Paradoks? Zaprawdę paradoks. Jednak jest w tym taka nadzwyczajność, dla której Abraham porzucił wszystko i ruszył na pustynię. A Chrystus pozwolił się przybić do Krzyża.
Kiedy myślimy o Bogu, myślmy o Jego nadzwyczajności, myślmy o nadziei spotkania z Nim.
Amen.