20 grudnia 2022 roku Wtorek
(Łk 1, 26-38)
Bóg posłał anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do Dziewicy poślubionej mężowi, imieniem Józef, z rodu Dawida; a Dziewicy było na imię Maryja.
Wszedłszy do Niej anioł, rzekł: «Bądź pozdrowiona, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami». Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co miałoby znaczyć to pozdrowienie.
Lecz anioł rzekł do Niej: «Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie On wielki i zostanie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego ojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca».
Na to Maryja rzekła do anioła: «Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?».
Anioł Jej odpowiedział: «Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego okryje Cię cieniem. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. A oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, którą miano za niepłodną. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego».
Na to rzekła Maryja: «Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa twego».
Wtedy odszedł od Niej anioł.
Oto słowo Pańskie.
KOMENTARZ:
Pełna łaski. Czy był wcześniej czy był później człowiek tak pełen łaski jak Maryja? Pokora Maryi zachwyciła Archanioła Gabriela. Błogosławiona jesteś- szepnął szeptem, który usłyszał cały świat. Upłynęły lata, spełniły się Słowa Archanioła Gabriela. I spełniło się to co Maryja wypowiedziała w Nazarecie: niech się stanie, oto służebnica.
Pozostała zawsze pokorna, zawsze wierna i kochająca Boga. Nie wiem czy poza Maryja jest jakiś człowiek, który zrozumiał dogłębnie tajemnicę cierpienia. Zrozumiał, przyjął i wytrwał. A przede wszystkim zaufał.
Kiedy w sercu staje się pustka, kiedy wydaje się, że już nic w nim więcej nie może się zmieścić, wtedy trzeba zwrócić się do Mamy Bożej, przez którą Bóg stał się dzieckiem – i prosić o Jej siłę i wierność.
Pięknie napisał Prorok Izajasz (Iż 54, 2-5)
2 Rozszerz przestrzeń twego namiotu,
rozciągnij płótna twego <mieszkania>, nie krępuj się,
wydłuż twe sznury, wbij mocno twe paliki!
3 Bo się rozprzestrzenisz na prawo i lewo,
twoje potomstwo posiądzie narody
oraz zaludni opuszczone miasta.
4 Nie lękaj się, bo już się nie zawstydzisz,
nie wstydź się, bo już nie doznasz pohańbienia.
Raczej zapomnisz o wstydzie twej młodości.
I nie wspomnisz już hańby twego wdowieństwa.
5 Bo małżonkiem twoim jest twój Stworzyciel,
któremu na imię - Pan Zastępów;
Odkupicielem twoim - Święty Izraela,
nazywają Go Bogiem całej ziemi.