8 luty 2023 roku Środa
(Mk 7, 14-23)
Jezus przywołał znowu tłum do siebie i rzekł do niego: «Słuchajcie Mnie wszyscy i zrozumcie! Nic nie wchodzi z zewnątrz w człowieka, co mogłoby uczynić go nieczystym; lecz to, co wychodzi z człowieka, to czyni człowieka nieczystym. Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha!».
Gdy się oddalił od tłumu i wszedł do domu, uczniowie pytali Go o tę przypowieść. Odpowiedział im: «I wy tak niepojętni jesteście? Nie rozumiecie, że nic z tego, co z zewnątrz wchodzi w człowieka, nie może uczynić go nieczystym; bo nie wchodzi do jego serca, lecz do żołądka i zostaje wydalone na zewnątrz». Tak uznał wszystkie potrawy za czyste.
I mówił dalej: «Co wychodzi z człowieka, to czyni go nieczystym. Z wnętrza bowiem, z serca ludzkiego pochodzą złe myśli, nierząd, kradzieże, zabójstwa, cudzołóstwa, chciwość, przewrotność, podstęp, wyuzdanie, zazdrość, obelgi, pycha, głupota. Całe to zło z wnętrza pochodzi i czyni człowieka nieczystym».
KOMENTARZ:
Głupota (…) czyni człowieka nieczystym.
Chrystus wychodzi przed tłum i mówi: słuchajcie i zrozumcie. Wypowiada kwestie, które nie są zgodne z dotychczasowym sposobem myślenia. Mówi o tym co jest złem pochodzącym z wnętrza człowieka.
Lista jest poruszająca. Znana nam.
Natomiast warto zauważyć szczególnie też ostatnią pozycję z tej listy. Głupotę.
Chrystus mówi: głupota też jest złem, czyni człowieka nieczystym, czyni grzesznym.
Głupota inaczej brak wiedzy lub bezmyślność. Trzeba przyznać, że nasza głupota jest zależna od nas. To nam się zdarza ignorować wiedzę lub jej unikać bezmyślnie podążając za modą,
trendami, nieprzemyślanym zdaniem innych.
Największa głupota wydaje się, że jest wtedy, kiedy przestajemy dbać o nasze życie wieczne, żyjąc tak, jakby istniał tylko ten świat.
Może warto „docenić” własną głupotę, może warto się nią zainteresować. To może być bardzo ciekawe przeżycie, które umożliwi nam w przyszłości jasną ocenę sytuacji. To bardzo ważne.
Czasami warto uśmiechnąć się refleksyjnie nad własną głupotą.
Pan nie bez przyczyny wymienia głupotę i zachęca nas do spojrzenia na siebie w tym kontekście.
Piękne są Słowa z Księgi Przymierza, nawoływanie Mądrości
(Prz 8, 32 -36):
Więc teraz, synowie, słuchajcie mnie, szczęśliwi, co dróg moich strzegą. Przyjmijcie naukę i stańcie się mądrzy, pouczeń mych nie odrzucajcie! Błogosławiony ten, kto mnie słucha, kto co dzień u drzwi moich czeka, by czuwać u progu mej bramy, bo kto mnie znajdzie, ten znajdzie życie i uzyska łaskę u Pana; kto mnie nie znajdzie, duszę swą rani, śmierć kocha każdy, kto mnie się wyrzeka.
Amen.